The Orb - Aubrey Mixes. The Ultraworld Excursions (1991)

Data zakupu: 16 czerwca 2026 roku

Nigdy nie myślałem, że uda mi się to zdobyć. Limitowana edycja, wydana 35 lat temu, nie wznawiana nigdy... Na remasterze debiutu znalazły się co prawda niektóre utwory, ale jednak nie wszystkie. Mamy tu 7 remiksów (przy czym ostatni to poszerzona wersja miksu nr 3), kilku zewnętrznych remikserów, całość przygotowana pod winyl (nie zawierał tylko utworu nr 7), więc 3 pierwsze i 3 ostatnie kawałki są ze sobą połączone w całość. Zaczyna Pal Joey ze swoim miksem Little Fluffy Clouds. Całkiem niezły, przynajmniej dość odmienny od oryginału. Drugi jest Steve Hillage który umiejętnie połączył Back Side of the Moon z Supernova at the End of the Universe (jest on współautorem obu tych nagrań), tworząc nową jakość. Stronę A winyla wieńczy miks Spanish Castles in Space autorstwa Youtha,  który dodając ciekawą partię perkusji stworzył nowy kawałek. Następnie jest Ready Made (czyli Thomas Fehlmann) miksujący Outlands - o, to już jest całkowicie odmienny utwór od oryginału, trochę za długi, ale przyjemny. Na koniec mamy dwa miksy autorstwa The Orb - A Huge Ever-Growing... w wersji znanej już z singla, ambientowej, całkowicie pozbawionej rytmu i większości sampli - bardzo ją lubię. I w końcu Perpetual Dawn - utwór już kompletnie w niczym nie przypominający oryginału, znakomicie przetworzony pełen nowych sampli, nie użytych wcześniej, mój faworyt na całej płycie. Fajna rzecz.

Wydanie nawiązuje oczywiście do grafiki oryginalnej debiutanckiej płyty The Orb. W środku trochę zdjęć, też powiązanych z debiutem. Opisy mały druczkiem, niestety...

Ocena: 2/5

 

King Buffalo - The Burden of Restlessness (2021)

Data zakupu: 12 czerwca 2026 roku

Album zarazem podobny, ale i inny niż późniejszy Regenerator. Utwory są bardziej zwarte, mniej rozimprowizowane, w wolniejszym tempie. Przykładowo otwierający album Burning mógłby spokojnie znaleźć się w repertuarze Black Sabbath - ten powolny riff, zmęczony, monotonny wokal tworzą doskonałą mieszankę. Podobny jest też walcowaty Grifter. Nieźle wypada też spokojniejszy fragment w postaci Silverfish - ni to ballada, ni to przerywnik. The Knocks ma w sobie coś z Toola, a Loam to bardziej progresywne klimaty. Hebetation i Locusts to takie typowe dla King Buffalo granie riffowe. W sumie bardzo udana płyta.

Wydanie takie sobie, jakoś te obrazy nie pasują mi do siebie. No i ta mało czytelna czcionka... Oczywiście wkładki czy książeczki brak. Jedynie okładka jest niezła.

Ocena: 2/5

 

Rollins Band - Hard Volume (1989)

Data zakupu: 11 czerwca 2026 roku

Drugi album studyjny Rollins Band który w końcu da się słuchać (przynajmniej częściowo). 4 z zamieszczonych utworów znalazły się na koncertówce Insert Band Here - znakomite Hard i What Have I Got (często grane też później), Turned Inside Out i Down and Away. Ten przedostatni to chyba najcięższy kawałek w historii zespołu - ogromny walec z szaleńczym wokalem Rollinsa pod koniec. Ciężko go przetrwać. Pozostałe są naprawdę dobre, chyba najlepsze na płycie (szczególnie mój ulubiony Hard). Mamy poza tym jeszcze 3 kawałki. Mój drugi ulubiony utwór to I Feel Like This - szybki, z ostrym riffem i powtarzanym refrenem. Niezły jest też Love Song - zaczynający się cicho, powoli narastający wraz z coraz bardziej intensywnym wokalem Rollinsa - fajna, trochę nowofalowa jazda. Najgorzej wypada Planet Joe - jeden wielki hałas z histerycznym głosem wokalisty - praktycznie niesłuchalny. Raczej go pomijam.

Natomiast prawdziwą perłą tego wydawnictwa jest utwór bonusowy, dostępny tylko na CD, czyli Joy Riding with Frank. Trwa ponad 32-minuty i jest to koncertowa wersja Move Right In - stałego nagrania w repertuarze Rollins Band. Mamy więc szalone solówki zarówno na gitarze jak i na basie, motoryczną perkusję, mnóstwo improwizacji, sporo gadania Henry'ego - słowem to co najlepsze w zespołowym graniu na żywo. Świetny dodatek.

Wydanie typowe dla tamtych lat - skromnie, czarno-biało, ale za to z tekstami utworów. Okładka beznadziejna.

Ocena: 2/5 

Various Artists - The Art of Sysyphus vol.94 (2017)

Data zakupu: 10 czerwca 2026 roku

Do ostatniego zakupu dostałem gratis ten składak. The Art of Sysyphus to seria płyt CD dodawanych do niemieckiego miesięcznika Eclipsed. Seria dodawana co drugi miesiąc do tego periodyku traktującego głównie o prog rocku. Coś jak nasze płytki z Lizarda. Całkiem przyjemny składak, fajnie promujący bardziej i mniej znanych wykonawców. Co prawda średnio mi się podobają te nagrania, ale słuchało się tego całkiem fajnie - szczególnie nagrania Wucan, Smalltape i Bubblemath przypadły mi do gustu. Ale raczej rzadko będę wracał do tego składaka...

Ocena: 1/5

The Young Gods - Kissing the Sun (promo) (1995)

Data zakupu: 10 czerwca 2026 roku

Przy okazji zakupu płyty Leftfielda zdecydowałem się dorzucić coś dodatkowego. A ponieważ sprzedawca nie miał zbyt wiele ciekawych propozycji padło na to. To singiel promocyjny albumu Only Heaven, zawierający radiową wersję Kissing the Sun oraz unikalną, instrumentalną wersję utworu Lointaine - nie dostępną nigdzie indziej. Fajny dodatek, fajna wersja, szkoda, że singiel jest taki krótki (zaledwie 8 minut). 

Wydanie oczywiście skromne, ale treściwe. Szkoda, że okładka dubluje front książeczki Only Heaven - mogli się pokusić na coś nowego...

Ocena: 1/5

 

Leftfield - Rhythm and Stealth (japan version) (1999)

Data zakupu: 10 czerwca 2026 roku

Oczywiście w 1999 roku miałem wersję jednopłytową, zanim się jej pozbyłem w 2000 roku, po zakupie wydania z dodatkowymi remiksami. Jednakże teraz postanowiłem uzupełnić kolekcję o wydanie japońskie jednego z moich ulubionych albumów. Ta wersja, jak to zwykle bywa z japońskimi wydaniami, zawiera jeden dodatkowy utwór i to w dodatku bardzo rzadki, na CD dostępny wyłącznie na tej płycie. Jest to alternatywny miks Phat Planet, który oryginalnie ukazał się przed wydaniem płyty na 10-calowym winylu zawierającym także oryginalną wersję nagrania. Bardzo fajny miks, kompletnie inny niż oryginał, ale mający wiele z jego ducha. Nawet chyba utrzymany jest w innym tempie...

Za to wydanie płyty jest naprawdę dobre. Książeczka niewiele się różni od wydania europejskiego, ale dodatkowo otrzymujemy wkładkę z tekstami oraz esejem o zespole (chyba, bo jest po japońsku). Fajny dodatek.

Ocena: 5/5

 

Rollins Band - Electro Convulsive Therapy (1993)

Data zakupu: 1 czerwca 2026 roku

Album za którego posiadanie w 1995 roku dałbym się pokroić. Jak tylko się dowiedziałem, że istnieje zapałałem chęcia posiadania. Która dość szybko zmalała, skoro dopiero teraz go zakupiłem. Inna sprawa, że jest to album wydany wyłącznie w Japonii, więc jego cena kiedyś była astronomiczna. A teraz zbliżyła się do cen wydań europejskich.

W każdym razie jest to koncertówka. W spisie zawiera zaledwie 5 nagrań, choć dwa są podwójne (nr 4 i 5). Zaczyna się dość tradycyjnie, bo utworami znanymi już z poprzednich tras koncertowych: You Didn't Need (z The End of Silence) oraz Hard i What Have I Got (z Hard Volume, ten drugi utwór jest chyba jedynym, który powtarza się na wszystkich albumach koncertowych grupy). Wersje bardzo fajne, Hard ma więcej solówek gitarowych, wszystkie nagrania przechodzą jeden w drugi. Potem następuje szaleństwo - 27-minutowa wersja Move/Obscene. Choć nie do końca tak jest. Owszem, zaczyna się od Move Right In (z repertuaru The Velvet Underground z dodanym tekstem Rollinsa), ale po paru minutach mamy nagle zagrany przez ok. 3 minuty utwór Beastie Boys Gratitude (z albumu Check Your Head). Potem zespół wraca do Move Right In, aby następnie płynnie przejść w Obscene (też z The End of Silence). I tak, szybciutko mija ten kawałek. Na końcu mamy dwa kolejne covery - Crazy Lover Richarda Berry'ego oraz, po ok. 4 i pół minucie, Ghost Rider Suicide. W kolejnej dobrej wersji, z wydłużoną końcówką (oba utwory razem dobiegają do 15 minut). I tak mija ta prawie godzinna płyta.

Wydanie takie sobie, ani tytuł, ani okładka nie robią wrażenia, a tył to już w ogóle żenada. W środku książeczka z opisem i tekstami utworów (po angielsku i japońsku). Tylko Move nie ma tekstu - jest tylko napisane, że nie bardzo da się zrozumieć co Rollins tam wrzeszczy...

Ocena: 2/5