Data zakupu: 31 lipca 2025 roku
Kolejny zakup starszej wersji płyty. Brak bonusów, tylko sam album. Okładka zielona (bo były też w innych kolorach, ale chyba tylko na winylu), wydanie skromne, jak przystało na CD wydane w latach 80-tych (choć to chyba reedycja z początku lat 90-tych). Z tyłu wszystkie potrzebne opisy, w środku, o dziwo, teksty utworów - żadna inna płyta nie doczekała się pełnych tekstów nagrań - dopiero remastery miały teksty. Tekst Cuad el Habib jest po arabsku!
Ocena: 4/5
Data zakupu: 30 października 2024 roku
Tym razem jest więcej bonusów. Po pierwsze mamy alternatywną wersję singla Matte Kudasai z gitarą Frippa ciągnącą się w tle - nic dziwnego, że to ostatecznie wycięli, bo dziwnie to brzmi. Po drugie - w książeczce są teksty utworów. To chyba jedyne stare wydanie płyty, które ich nie miało. Co prawda są napisane czarną czcionką na czerwonym tle, co nie ułatwia ich czytania... Poza tym standard - wycinki z gazet, zdjęcia... Fajnie wtedy wyglądali.
Ocena: 5/5
Data zakupu: 13 lutego 2023 roku
Po znakomitej płycie Levitation zespół znowu został pozbawiony perkusisty. Na szczęście udało im sie odbudować skład i podpisać nowy kontrakt płytowy (tym razem z RCA). Zaowocowało to albumem Sonic Attack. Tytuł płyty wydaje się znajomy, i to nie jest pomyłka - Sonic Attack pojawił się już na płycie Space Ritual. Tutaj został zaaranżowany na nowo, ale tekst pozostał ten sam. To chyba pierwszy z wielu przypadków kiedy stary utwór zespołu został nagrany na nowo na płycie studyjnej - później stanie się to normą (np. Silver Machine na Choose Your Masques z 1982 roku, Death Trap na Alien 4 z 1995 roku czy Spirit of the Age na Take Me to Your Leader z 2005 roku).
Album okazał się być nie najgorszy, choć słabszy od poprzednika. Jak pominiemy słaby utwór tytułowy to strona A oryginalnego winyla okazuje się być całkiem niezła - dobre, rockowe Rocky Paths przechodzące w świetne Psychosonia, do tego mocno elektroniczny Virgin of the World i okraszony znakomitym riffem Angels of Death. Zwłaszcza ten ostatni jest naprawdę świetny, dlatego też został wydany na singlu. Druga strona to już trochę słabsze rzeczy - Living on the Knife Edge i Coded Languages jeszcze dają radę, zwłaszcza ten pierwszy, oparty na ciekawym motywie sekwencera. Ale już kończące album Streets of Fear i Lost Chances są raczej nudne i mało odkrywcze (Disintegration to tylko takie intro).
Udało mi sie zakupić wersję zremasterowaną, więc dostałem też drugi dysk. Oczywiście nie brakuje na nim rzeczy słabych (jak dema i alternatywne wersje znanych utworów), ale są też rzeczy ciekawsze - jak Transdimensional Man, czyli strona B singla Angels of Death oraz wydłużona, zdecydowanie lepsza niż wersja płytowa, kompozycja Living on a Knife Edge.
Wydanie ładne, z ciekawą książeczką w której jest opis powstawania płyty. Sporo zdjęć i innych przedruków. Okładka bardzo fajna - jak zespołu metalowego z lat 80-tych.
Ocena: 2/5
Single: Angels of Death
