The Young Gods - Only Heaven (30th Anniversary Edition) (2025)

Data zakupu: 5 listopada 2025 roku

Reedycja trochę rozczarowująca. Żadnych bonusów, nawet znanych z singli (a nie mówiąc już o takich rzadkich rzeczach jak Kissing the Sun (super phoenix remix) ze składaka Metallurgy, instrumentalnej wersji Lointaine czy drugiego miksu Kissing the Sun autorstwa Hot Spocksone & June, który ukazał się wyłącznie na promocyjnym singlu). Szkoda, ale dobrze, że jest Orange Mix, dostępny w 1995 tylko na limitowanej wersji płyty CD. Poza tym muzycznie nie ma żadnych różnic - oprócz oczywiście obowiązkowego remasteringu.

Wydanie za to bardzo ładne - napisy na przodzie i tyle digipaka są wypukłe i ładnie się błyszczą. Książeczka w zasadzie powiela tą z oryginału, oprócz listy płac, uaktualnionej o współczesne rzeczy (jak adres strony internetowej).

Ocena muzyki: 5/5

 

Prince and the Revolution - Purple Rain Deluxe Edition (2017)

Data zakupu: 4 listopada 2025 roku

Podobno sam Prince nadzorował remastering i wydanie tego albumu (w 2015 roku, rok przed jego śmiercią). Może dlatego wybór nagrań dodatkowych jest dość okrojony - późniejsze reedycje 1999, Sign'O'The Times i Diamonds and Pearls w wersjach Super Deluxe zawierały po 2-3 dyski z rarytasami. Ale właśnie - późniejsze remastery także ukazały się w wersjach dwupłytowych, jednakże na drugich dyskach zawierały rzeczy już znane - głównie nagrania z singli. A tymczasem takie nagrania znalazły się jedynie w wersji Super Deluxe Purple Rain, a poniżej opisywana płyta ma rarytasy na drugiej płycie. I dobrze! Bo te wersje Super Deluxe są bardzo drogie... 

Niestety, eldorado się skończyło - najnowszy remaster, czyli mający się lada moment ukazać album Around the World in a Day ukaże się wyłącznie w wersji Deluxe, dwupłytowej, zawierającej na drugiej płycie tylko nagrania z singli. I choć niektóre rzeczy są ciekawe i debiutują na płycie CD, to jest to rozczarowujące - wersji Super Deluxe z rarytasami nie będzie (przynajmniej na razie nikt o tym nic nie mówi). Szkoda, na pewno uzbierałoby się materiału na kolejne 3 płyty CD.

Natomiast wybór rzadkich nagrań z sesji Purple Rain jest naprawdę zacny. Przede wszystkim świetne są "długasy" - wszystkie ponad 10-minut: The Dance Electric, Computer Blue i We Can F**k. Ten pierwszy był przebojem w wykonaniu Andre Cymone - tutaj jest w pełnej wersji z wokalem Prince'a. Absolutny klasyk, szkoda, że Prince oddał go koledze. Computer Blue jest również w pełnej wersji w stosunku do albumowej, z drugą zwrotką, solówkami gitarowymi itp. popisami artysty, charakterystycznymi dla niego. Ostatni "długas" odnalazł swoje drugie życie na albumie Graffiti Bridge jako We Can Funk - tu w sumie jest dość podobny, trochę więcej tekstu, trochę więcej p-funku - ale nadal jest to świetny kawałek. Pozostałe kawałki są krótsze, ale wcale nie gorsze. Na pewno dobre są Love and Sex, Electric Intercourse, Possessed i Father's Song - to ostatnie to fortepianowe nagranie, którego melodia została później wpleciona w Computer Blue (ale zagrana na gitarze). Reszta wypada może słabiej (szczególnie Velvet Kitty Cat), ale i tak jest ciekawa.

Wydanie za to jest bardzo słabe - kartonik, w którym pierwsza płyta CD jest wciśnięta w przegródkę razem z książeczką! Coś niebywałego, jaki brak szacunku... Grafika taka sama jak w oryginale, fajnie, że książeczka zawiera komentarze muzyków The Revolution do każdego utworu z płyty podstawowej. Są też teksty (ale też tylko do podstawowej płyty) i opis nagrań.

Ocena dysku nr 2: 3/5 

Rollins Band - Tearing (1992)

Data zakupu: 29 października 2025 roku

Jedyny komercyjnie wydany singiel promujący album The End of Silence. Oprócz niezłych nagrań koncertowych - dwóch coverów - mocarnego Earache My Eye autorstwa duetu Cheech & Chong (ten sam kawałek scoverowali Soundgarden na świetnej płycie Louder Than Live, niestety nie wydanej komercyjnie) oraz mało interesującego (there'll be no) Next Time Richarda Berry'ego - mamy jeszcze jeden cover, ale za to jaki! Ponad 10-minutowa wersja Ghost Rider z repertuaru Suicide. W pełnej, mocnej, powolnej, riffowanej wersji (na ścieżce dźwiękowej do filmu The Crow ukazała się wersja okrojona do niecałych 6 minut). Świetna rzecz, przez długie lata dostępna tylko na tym singlu (potem się ukazała na reedycji albumu The End of Silence).

Okładka taka sobie, design też.

Ocena: 2/5 

Beck - Tropicalia (1998)

Data zakupu: 29 października 2025 roku

W 1998 roku nakładem wytwórni Geffen ukazała się płyta Mutations, która pierwotnie miała być wydana przez małą, niezależną wytwórnię (podobnie jak m.in. One Foot in the Grave z 1994 roku). Niestety, Geffen złamał umowę i sam ją wypuścił, co wkurzyło Becka i nawet wytoczył im proces. Przez to album Mutations nie był promowany żadnymi teledyskami, a komercyjne single ukazały się różne w różnych częściach świata. W Europie był to singiel Tropicalia, w Japonii Nobody's Fault but My Own (nota bene zawierający świetne kawałki jako strony B) a w Australii Cold Brains (tam akurat nic ciekawego nie było). 

Tropicalia odstaje od nagrań z Mutations, gdzie przeważają kawałki folkowe i około-country'owe. Tym razem mamy fajną bossa novę - z dęciakami, chórkami i w ogóle wakacyjnym klimatem. Bardzo lubię ten kawałek, w przeciwieństwie do prawie całej reszty płyty (są tam może 4 fajne utwory). Jako dodatki mamy fajny cover Skipa Spence'a Halo of Gold oraz instrumentalne nagranie Black Balloon - oba w klimatach Odelay, więc całkiem niezłe. Fajna płytka.

Wydanie takie sobie, nie odstające za bardzo od tego co było na Odelay.

Ocena: 2/5 

System 7 - Out (2014)

Data zakupu: 25 października 2025 roku

Zgodnie z nazwą na okładce - jest to zbiór remiksów z singli. I to naprawdę dobry zbiór. Co prawda zawiera głównie miksy z singli z XXI wieku (co nie dziwi, w końcu wcześniej ukazał się System Express), ale, jak już pisałem, niektóre z nich były naprawdę dobre. Przede wszystkim, co mnie cieszy najbardziej - znalazły się tutaj wszystkie utwory z singla Alpha Wave z 2000 roku! Dodatkowo miks Plastikmana został zamieszczony w unikalnej, dłuższej o 30 sekund wersji! Nie brakuje też znakomitego miksu Voyagera, dwóch miksów Planet 7 (w tym świetnego miksu Jamesa Holdena), dwóch miksów Space Bird (w tym minimalistyczny miks Dubfire) oraz dwóch miksów Positive Noise (tym razem już gorszych). Wiernych fanów zespołu na pewno ucieszyła też obecność trzech nagrań z rzadkiego, japońskiego singla Passion - mamy utwór Passion, miks Chihiro 61298 oraz Rovo w remiksie System 7. Dziwi mnie za to obecność miksów, które już znalazły się na System Express, czyli Interstate w miksie Doca Scotta, Sirenes w miksie Carla Craiga i Sunburst autorstwa System 7. Niepotrzebne powtórzenie. Zamiast tego trzeba było dać np. Rite of Spring w miksie Doca Scotta, High Plains Drifter w miksie Purple czy chociażby jakikolwiek miks Ring of Fire (choć ten ostatni ukazał się na składance Field of Dreams w 2020 roku). W ogóle dziwi brak obecności jakiegokolwiek miksu z okresu albumu Golden Section.

Muszę za to pochwalić wydawcę - przepiękne wydanie! Gustowny, podwójny digipak z fajnym designem i kolorystyką. Książeczka zawiera informacje o nagraniach i komentarz muzyków do każdego miksu. Cudo!

Ocena: 2/5 

Krótka historia singli zespołu System 7

Zespół System 7, od 1990 roku wydał szereg singli, oczywiście większość w latach 90-tych, kiedy ten format był popularny. W XXI wieku zdecydowanie zwolnił tempo wydawania singli, dodatkowo skupiając się wyłącznie na winylach i wersjach cyfrowych. Zresztą albumów też zaczął wydawać mniej :-) Natomiast jego spokojniejsze oblicze, czyli projekt Mirror System, nie wydawał singli w ogóle. A oto krótki przegląd:

1990 - Sunburst 12"

Debiutancki singiel, nagrany w kooperacji z Aleksem Patersonem z The Orb. Dwa miksy, podobne do siebie.

1991 - Miracle 12"/CD

Ten singiel już jest bardziej urozmaicony (ponownie jest to kolaboracja z Patersonem). Mamy tu trzy miksy, we wszystkie był zaangażowany cały duet The Orb. Ciekawostką jest utwór Mia, dla którego zabrakło miejsca na debiutanckim albumie. Tutaj jest w tanecznym miksie. Winyl różni się jedynie długością miksu The Orb utworu tytułowego - na CD jest krótszy miks.

1991 - Strange Quotations promo 12"

Bardzo ciekawy singiel, z niewydanymi miksami autorstwa Thrasha (z The Orb), ale bez Patersona oraz Youtha.

1991 - Habibi 7"/12"/CD

To już poważne wydawnictwo, singiel 7-calowy (z radiową wersją oraz krótszym miksem Miracle z poprzedniego singla), dwa single 12-calowe, jeden powtarzający repertuar z CD (choć w innej kolejności), zawierający to co na 7-calowym singlu + długi miks Habibi; a drugi winyl zawierający dwa miksy utworu tytułowego oraz powtarzający miks Mia z singla Miracle.

1992 - Freedom Fighters 7"/12"/CD

Podobnie jak Habibi - najpierw był singiel 7-calowy, z wersjami radiowymi Freedom Fighters oraz Depth Disco, potem 12-calowy winyl z trzema miksami utwory tytułowego oraz rozszerzoną wersją utworu Depth Disco (nie było go na angielskim wydaniu debiutu, ale pojawił się w wersji amerykańskiej). Natomiast płyty CD ukazały się dwie - pierwsza zawierała 3 miksy Freedom Fighters oraz rozszerzoną wersję Depth Disco, natomiast druga to dziwactwo - oficjalnie jeden miks Freedom Fighters został zastąpiony unikatowym, ambientowym miksem Mia (jego skrócona wersja kończy amerykańskie wydanie debiutu), natomiast ostatni utwór to miało być powtórzenie długiej wersji Depth Disco (i tak jest opisana na okładce singla), ale zamiast tego pojawiła się skrócona, radiowa wersja tego nagrania...

1992 - Altitude 2x12"

I ostatni singiel promujący debiut. 7 miksów + wersja płytowa. Same unikatowe miksy, niedostępne nigdzie indziej! Niestety w większości słabe. Miksów dokonali - Derrick May, The Orb oraz Moody Boyz. Dodatkowo są miksy o wspólnym podtytule (Paradox) zawierające dodatkowy wokal Ultra Nate.

1993 - 7:7 Expansion 12"/CD

Pierwszy singiel promujący drugi album, 777. Winyl i CD zawierają dokładnie te same nagrania, tylko w innej kolejności. Jest więc wersja radiowa oraz lekko wydłużona wersja albumowa (singiel to kolaboracja z Youthem) oraz dwa miksy - jeden autorstwa Tony'ego Thorpe (czyli Moody Boyz) oraz Grega Huntera. Ten drugi zdecydowanie ciekawszy.

1993 - Sinbad/Quest 12"/CD

I kolejny singiel z 777. Tym razem z drugą stoną A, utworem pierwotnie nieobecnym na albumie (został dodany w reedycjach płyty), Quest. A poza tym są dwa miksy autorstwa Tony'ego Thorpe. Nic ciekawego.

1994 - Sirenes/Limited Addition 12"/CD

A to już ciekawostka. Winyl jest zatytułowany "Sirenes" i zawiera 2 miksy utworu tytułowego oraz wersję płytową (choć na singlu opisana jest jako Laurent Garnier Mix - Laurent jest współtwórcą tego utworu) oraz unikalny miks utworu Coltrane. Miksów dokonali Marshall Jefferson i Carl Craig - oba miksy można znaleźć na System Express. Ciekawostką jest, że amerykańska wersja winylowa singla zawiera inny miks Coltrane (identyczny jak na Point 3. Water Album) oraz unikatową, wydłużoną wersję miksu Laurenta Garniera (tym razem można go nazwać miksem).
Natomiast wersja CD, zatytułowana Limited Addition zawiera miksy Marshalla Jeffersona i Carla Craiga oraz 4 wersje radiowe nagrań z promowanego, podwójnego albumu Point 3 - po odpowiednio dwie wersje z Fire i Water album.

1995 - Alpha Wave 12"/CD

Singiel zawierający dokładnie te same nagrania, w tej samej kolejności na winylu i na CD. Na początek mamy ich najsłynniejszy miks, czyli prawie 20-minutowy remiks Plastikmana, pozostałe dwa miksy są autorstwa System 7 (niestety słabe).

1996 - Interstate 12"/CD

O tym singlu już pisałem. Winyl nie ma tylko wersji radiowej.

1996 - Hangar 84 12"/CD

O tym także pisałem. Winyl zawiera dokładnie te same nagrania.

1996 - Big Sky City/Sunburst promo 12"

Promówka albumu System Express. Zawiera miksy Jacob's Optical Stairway i samego System 7. Oba nagrania nie zmiksowane, więc unikatowe.

1997 - Rite of Spring 12"/CD

Winyl zawiera wszystkie miksy z CD + jeden dodatkowy, którego... nie znam! Nigdzie i nigdy go nie mogłem znaleźć. Czasami aż myślę, że on nie istnieje... A na CD mamy wersję radiową i albumową, niezły miks Doca Scotta i aż dwa, bardzo nudne, miksy System 7.

1998 - Ring of Fire 12"

Singiel z aż piecioma remiksami. Trzy autorstwa The Advent - nudna sieczka, a 2 autorstwa System 7 - także nudna sieczka. To chyba ich najsłabszy singiel w historii...

1998 - Borobudur CD

A to ciekawostka - singiel wydany jedynie w Japonii. Zawiera radiową wersję nagrania tytułowego oraz wszystkie 5 miksów z singla Ring of Fire. W sumie 42 minuty nudnej sieczki muzyki.

Ten singiel kończy erę lat 90-tych, a także wydawnictwa ukazujące się pod szyldem Butterfly Records. W 2000 roku powstaje własna wytwórnia System 7 o nazwie A-Wave i od tego czasu są już samodzielni...

2000 - Alpha Wave 12"

Pierwszy singiel wydany w nowych barwach. Na stronie A mamy powtórzony miks Plastikmana, natomiast na drugiej są 2 całkiem nowe miksy autorstwa System 7 i w dodatku są one bardzo dobre! To jeden z moich ulubionych ich singli, aż szkoda, że nie ukazał się na CD.

2001 - High Plains Drifter 12"

Singiel promujący pierwszy od 4 lat album Seventh Wave. I to naprawdę dobry singiel! Na początek jest trance-owy, ponad 12-minutowy miks Voyagera - jeden z moich ulubionych. A na stronie B jest wersja albumowa - naprawdę niezły kawałek - i jeszcze jeden znakomity miks, tym razem autorstwa Purple. 

2004 - Planet 7 12"

Singiel promujący kolejny album, Encantado. Miks Jamesa Holdena jest świetny, gorzej z resztą. Nie podoba mi się ani wersja albumowa ani miks Son Kite.

2007 - Hinotori CD

A od tego nagrania zaczyna się dłuższa przygoda System 7 z rynkiem i artystami japońskimi. Wydany tylko tam i tylko na CD zawiera wersję albumową (promował nawet udany album Phoenix) całkiem przyjemnego nagrania, unikalny miks kawałka Moopie Love wydanego pod szyldem Mirror System (miks autorstwa Tripswitcha), oraz... po raz kolejny Alpha Wave w remiksie Plastikmana.

2008 - Space Bird 12"

I znów 3 nagrania. Miks Dubfire jest całkiem niezły, dość mroczny, ale miks Liquid Soul to już nudna sieczka. Nagranie albumowe nawet przyzwoite.

2010 - Alpha Wave/High Plains Drifter 12"

A tu jakaś rocznicowa reedycja już znanych miksów - Plastikmana (a jakże) i Voyagera.

2011 - Positive Noise 12"

Singiel z albumu Up. Miksy tym razem słabe - odpowiedzialni za nie są Carl Craig i japończyk A.Mochi. Wersja albumowa też słaba.

2012 - Passion EP CD

Ten singiel zawierał wyłącznie rzeczy niepublikowane i ukazał się wyłącznie w Japonii. Znajdują się na nim 2 nowe nagrania, Passion i The Eagle, utwór zespołu Rovo w miksie System 7, oraz dwa miksy - Chihiro 61298 w miksie Evana Marca oraz inny miks A.Mochi utworu Positive Noise. 36 minut muzyki, nawet sporo.

2013 - Hinotori CD
Dziwna reedycja singla z 2007 roku. Na początek jest wersja radiowa oraz nowy miks autorstwa System 7 oraz japońskiej kapeli Rovo (nagrali razem album Phoenix Rising). Następnie mamy dwa utwory zespołu Rovo, w tym jeden w remiksie System 7 (a drugi nie zawiera żadnego udziału System 7). Na końcu mamy miks Hinotori autorstwa Evana Marca. Tyle w wersji CD. Ukazała się także wersja CD wraz z dodatkowym dyskiem DVD. Na CD są 4 nagrania: 2 wersje Hinotori - z udziałem Rovo i bez oraz 2 wersje utworu Rovo - Eclipse - również jedna z udziałem System 7, a druga nie. DVD zawierało klipu do Hinotori i Eclipse.

I tyle, więcej singli już nie było. A więcej o miksach - w następnym wpisie.

Laurent Garnier - Greed (2000)

Data zakupu: 16 października 2025 roku

Trzeci singiel promujący album Unreasonable Behaviour. Zawiera same remiksy, niestety, w większości takie sobie (Avril, Fabrice Lig). Ale na końcu jest znakomity miks Dave'a Clarke'a - zawsze go bardzo lubiłem. Jest mroczny, ciemny i mocny. I nie za długi - niecałe 6 minut. 

Wydanie dość niezłe, design nawiązujący do albumu.

Ocena: 1/5